सांज येता अंगणी
तुझा हा ऋतू नभ पांघरतो
शांत एकांत समयी
वारा हा कसा आक्रंदतो
क्षितिजा वरून डोकाऊनी
रवीही पाहतो अन शशीही पाहतो
गडे ..सहवासात
केंव्हातरी गंध तुझा असा भिनतो
मी माझा न उरतो.. मी माझा न उरतो...
No comments:
Post a Comment