खूप झाले बोलणे आता नजरेने
आहे स्पर्षसुखा आतुर मी
स्पर्श नको नुसता ओझरता
कोणत्या बहाण्याने का होईना
घ्यावास माझा कर तुझ्या करी..
इशारत ही जाणोनि
फुलावा प्रीतीचा गुलमोहोर
शिरशिरी सळसळ नसानसांत
धडधड उरी वाढावी
घ्यावास माझा कर तुझ्या करी..
वेळ आता दवडूनको
अंत आता पाहू नको
दोन पाऊले पुढे मी
तू ही येवोन हरोहरी
घ्यावास माझा कर तुझ्या करी..
प्रसाद गोडांबे
No comments:
Post a Comment