Saturday, 26 May 2018

आज का कुणास ठाऊक 
मन दाटून आल 
मनाच्या या घालमेलीन 
नकळत डोळ्यात पाणी आलं 
आभाळाला हे कसं कळल कुणास ठाऊक 
बाहेर नभही दाटून आलं 
अन जलधारांच्या रुपात नभी 
दाटलेलं पाणी खाली आलं 
विरह वेड मन 
पावसांत असं चिंब न्हालं 
की कपाळावरून ओघळणाऱ्या 
पाण्यात 
आसवांनी ही भिजून घेतलं 
आसवांना आपल्यात सामावून 
घेणारं कुणीतरी भेटलं 
पण मनाचं काय ......
ते ...
एकटच विरहाची 
आसव गाळत राहिलं ....

                            प्रसाद गोडांबे 
at

3 comments:

  1. Marathi kavita blog./ मानस एक कविता27 May 2018 at 15:59

    मंडळी नमस्कार,
    ह्या ब्लॉग द्वारे मी आपणा सामोर प्रथमच येत आहे. तेंव्हा तुमच्या ज्याकाही प्रतिक्रिया आहेत त्या जरूर कळवा.

    ReplyDelete
  2. Vaibhav Godambe11 June 2018 at 11:21

    सुंदर कविता.
    अभिनंदन प्रसाद दादा.
    मस्त वाटलं कविता वाचून.

    ReplyDelete
  3. Marathi kavita blog./ मानस एक कविता11 June 2018 at 17:07

    धन्यवाद वैभव....

    ReplyDelete

Subscribe to: Post Comments (Atom)